PikeXL is gestart in september 2008.   

 

Het moest er natuurlijk een keer van komen, dropshotten. Vanaf het kantje wel te verstaan aangezien ik het enige fishteam lid ben die niet in het bezit is van zo’n drijvend bankstel. En voor een snel tussendoortje heb ik weinig trek om de bellyboat uit de schuur te trekken. Hoewel die permanent opgeblazen startklaar ligt vind ik het toch even te veel gedoe. Het ziet er tenslotte allemaal best eenvoudig uit, dat dropshotten. Grote aantallen snoekbaars ‘sneuvelen’ aan subtiel aangeboden rubbertjes. Kind kan de was doen. Toch?

Beetje inlezen en joetjoepen en wat voorbereidingen tussen de bedrijven door. Dropshotten is helemaal niet nieuw, gewoon vissen met wat we vroeger een Paternoster-systeem noemden. Peuteren op baars of voor de zoute gasten op makrelen. Doorontwikkeld is het wel. Met speciale haken en dito loodjes die het systeem perfectioneren en uitermate flexibel maken. Heel eenvoudig op diepte te verstellen en zo zoekende naar hetzij baars hetzij snoekbaars. Kwestie van de goede waterlaag opzoeken. Ideaal vanuit de boot, fishfinder ernaast en laat maar zakken op de mooie spots waar je genoeg banaantjes vlak boven de bodem ziet liggen. Maar zoals al gezegd, ik ga wat vanaf de kant pielen en moet dus op eerdere ervaringen teren. Geen hulpmiddelen, ouderwets struinen langs de kades van het stadswater. Wat tegenwoordig ‘streetfishing’ genoemd dient te worden. Het zal allemaal wel, ik ga gewoon ff lekker snoekbaarzen met wat shadjes.

De ideale dropshothengel voor de kantvisserij lijkt nog uitgevonden te moeten worden, meningen op de diverse fora lopen nogal uiteen. Ik stof mijn 10-40 grams - 3.00 meter lange Shimano Powerloop maar af. Deze heeft toch zeker wel een jaar of 6 ongebruikt in het hengelrek gehangen. Toch zonde want een mooi snoekbaarstokje voor het pennetje is het nog steeds. Lekker soepel in de top en toch genoeg body. Die termen heb ik vaker langs zien komen dus zo moet het maar even.

Even wat grabbelen in de voorraad demonstratiemateriaal. In het pakket van Reaction Strike zit genoeg leuk rubber voor de blackbass en als ik de foto’s van onze Italiaanse collega pro-staff mag geloven doen zij het ook prima op de snoekbaars. En dus vul ik een kunstaasdoos met allerhande spullletjes, stop wat fluorcarbon uit mijn vliegviscollectie in mijn jaszak en schaf mezelf wat dropshotloodjes en haken aan. En, om niet helemaal voor kneus aan de waterkant te staan, laat ik mijzelf maar eens verblijden met een knap molentje. Penn maatje 2000, niet al te groot, en met 12/00 gevlochten lijn op de spoel. Zo. Dat moet het gaan doen. Werkt het niet met dropshotten dan kan ik het mooi gebruiken voor het UL-vissen, tenslotte hebben we ook net wat klein kunstaas in het pakket opgenomen.

 

De knopen uit de youtubefilmpjes zijn kinderlijk eenvoudig, mooie montage draai je zo in elkaar. Ik kies voor de Texas-montage waarbij een Gamakatsu G-code worm offset EWG hook 3/0 (what’s in a name..) mooi haaks op de fluocarbon onderlijn komt te staan en ik de shads weedless kan monteren. En dat lijkt me wel handig nu enig los gewaaid bladafval al op het water drijft. Bij het verticalen zal een worm hook prima volstaan maar voor het dropshotten vanaf de kant lijkt dit me gezien de omstandigheden een betere keus.

En zo gezegd zo gedaan. Het setje werkt zoals gepland. 14grams dropshotloodje aan de onderlijn is prima te gooien, ik moet zelfs een beetje oppassen niet de overkant te halen. Wel weer even wennen hoor zo’n molentje als je jarenlang eigenlijk alleen nog maar met reels en zwaar kunstaas hebt lopen keilen. Subtiel tikt het loodje over de bodem, ieder hobbeltje is uitstekend te voelen. Af en toe blijft het even hangen en lijkt iets onregelmatigs tegen de lijn te tikken. Voorzichtige aanbeten? Geen idee, ik weet nog niet wat ik moet voelen. Heerlijk onbevangen deze ervaring maar over je heen laten komen. Ik zal ongetwijfeld van alles fout doen maar wie doet me wat? Ik sta lekker buiten, aan de waterkant, met een hengel in mijn handen en af en toe laat de zon zich even zien… Ik peuter wat bekende snoekbaarsstekken af en fiets vrolijk de stad door met mijn vistas in het kratje voor op de fiets. Bruggetje hier, taludje daar. Gewoon. Omdat het kan. En omdat het leuk is. Al zou een aanbeetje toch ook niet verkeerd zijn.

Tergend langzaam draai ik de Jerk JR pearl binnen, af en toe een beetje wiebelend met de hengeltop om de shad een wat nerveuze actie met het groene knobbelstaartje mee te geven. Onder de top in het heldere water uitgetest…ziet er voor een betrekkelijke leek als ik prima uit, zo moet ik vadertje glasoog toch kunnen verleiden?

Niet veel later zie ik wat vis jagen, speldaas springt alle kanten op. Baars of snoekbaars is actief, kan niet missen. Ik gok op baars en schuif het loodje iets verder van het shadje. Volgens het boekje. Zo vis ik de shad iets hoger en zou ik in de goede waterlaag moeten vissen. Het shadje landt een anderhalve meter verder dan de plek waar ik de vis zag jagen. Even afzinken is niet echt nodig, diep is het hier niet en zodra de lijn strak loopt volgt een niet mis te verstane beuk op het shadje. Da’s geen kleine baars, dat is het enige wat zeker is! 18/00 fluocarbon kan het niet hebben en breekt op het knoopje naar de gevlochten hoofdlijn. Da’s k*t. Wellicht is de combinatie van lijnen met de hengel toch iets te subtiel dus knoop ik 25/00 onderlijn aan. Misschien net weer even te zwaar voor het goeie maar ik neem toch liever geen risico op lijnbreuk meer. Af en toe een droge tik op het shadje wijst op wat kleine felle baars, ik begin te snappen wat ik moet voelen. Ik zie ze mee zwemmen tot vlak onder de top, niet veel groter dan de shads zelf.

Ik verkas naar wat dieper water in het kanaal, langs de kade is het peuteren geblazen. Ik verander van kleur, ga maar eens voor de Squid, subtiel roze met kinky rood staartje, kijken of dat iets oplevert. Bij het pontje blijf ik wat langer hangen. Deze klassieke stek levert doorgaans altijd wel een visje op. Tenminste, vroeger, met de Dracovitch. Aasvisje met loodkopje, beetje jiggen. Waarom ben ik daar eigenlijk mee gestopt?

In het schroefwater van de pont moet toch genoeg snoekbaars rondhangen, wachtend op wat gekneusde aasvis. Er zit voldoende stroming in het water, beter dan de stilstaande stekken in ieder geval. Twintig, dertig worpen later is het nog steeds niks en ik verander van kleur en vorm. De Splittail Jr in een naturel tint moest het maar eens laten zien. De pont draait haar zoveelste rondje en vlak achter de met fietsers beladen boot laat ik het shadje landen. 3-4 seconden wachten tot de bodem is bereikt en dan opstarten. Veel meer dan 2 meter zal het niet geweest zijn. Een doffe tik, hengel heffen en een tikkie terug en hengeltje krom. Lekker soepel, nog steeds, na al die jaren.

Heftig bonken aan de andere kant van de lijn verraad de aanwezigheid van snoekbaars, lichtelijk ontstemd door deze verrassing. Groot is het niet en al snel glijdt een kleine 50cm aan snoekbaars het netje in. Mooi gehaakt. Volgens het boekje. De eerste de beste worp met de Splittail jr. Lekker hoor! Onthaken, fotootje (ietwat onhandig zonder vismaten of statief in de buurt) en gauw weer zwemmen. Zo zie je maar dat ze er echt wel zitten, je moet alleen de goede kleur kiezen. Veel wisselen is de enige manier om er achter te komen.

Shadje weer fatsoeneren en vissen maar weer. Vaak ligt dit maatje snoekbaars niet alleen dus zoeft het hele zooitje ongeveer naar de zelfde plek als daarnet. Dit keer duurt het even langer. De tik is net zo droog, tikkie terug ook, maar dit maal gaat het hengeltje krom tot het handvat en blijft de vis diep. Snoekje? Eenmaal onder de top, nog steeds diep, begint de vis te bonken. Overduidelijk snoekbaars dus. En weer volgens het boekje. Het molentje geeft af en toe wat lijn en met speels gemak dril ik de snoekbaars omhoog en uiteindelijk richting netje.

Het meetlint geeft 62cm aan, knappe dikke vis die heerlijk mak in de hand blijft liggen na het onthaken. Mooi is dat toch. Voor de foto zet ze de stekels nog even fier overeind ten teken van haar ongenoegen. Met een mooie snoekduik schiet ze er weer vandoor. Twee worpen, twee vissen, helaas, mijn tijd is op, met een beetje meer ruimte waren er ongetwijfeld nog wel een paar snoekbaarzen het haasje geweest. Maar laat ze maar lekker liggen tot een volgende keer.

Dropshotten vanaf de kant? Prachtig! Weer een verslaving erbij….

Wordt vervolgd. Zeer binnenkort.

 Aart