PikeXL is gestart in september 2008.   

 

Schat ik ga volgende week een weekje vliegvissen, en ga aanstaande zondag nog even vissen. Wat?? Ja,.. alleen 's morgens! Oke,.. maar 's middags ben je wel thuis hoor, kunnen we nog wat leuks gaan doen met de kids.... Zo is het compromis gesloten om, voordat Ferry en ik achter de salmoniden in Oostenrijk aan gaan, toch nog te trachten mijn eerste metersnoek van dit seizoen te vangen.

 

Het belooft een mooie zonnige dag te worden, dus we gaan niet al te laat op pad. En blijven dit keer lekker dicht bij huis, in ons “thuis” water. De eerste twee uren leveren totaal geen activiteit op.

Dit kan twee dingen betekenen; de snoek doet het vandaag helemaal niet óf alleen de grote dames zijn aan het jagen. Wij gokken op het laatste, maar waar moeten we ze zo vroeg in het seizoen vinden?

De grote vraag van ons allen, wáár is de vis die wil bijten?!

 

Uren strijken voorbij en de zon begint al aardig zijn best te doen. Onder een gebouw met wat pilaren in het water weet één snoek de dans te ontspringen. Tijdens het werpen valt ze vlak naast de boot aan, uiteraard bij het omhoog komen van mijn 9” revo shad. Haar aanbeet is hard, maar mijn reactievermogen (lees schrikreactie) is sneller en ik weet het kunstaas uit de bek te houden van deze dame. #$?!@....! Op zo’n dag moet je dit niet te vaak doen want dan vang je helemaal niks.

 

We gaan verder, verlaten het kanaal en gaan de zijsloten in om te kijken of zich daar nog wat vis ophoudt. Meestal ook wel goed voor wat kleinere vis. Maar ook hier niets…… Ons vermoeden wordt sterker dat dit wel eens een dag kan zijn van de grote dames, maar waar zitten ze dan?

 

We besluiten terug te gaan naar het kanaal en maken onze meters/ uren, zonder enig bewijsje. Maar dan ineens een forse pomper op mijn 10” Shad Clone, jaja mijn eigen samengestelde kleur Pearl Orange Tail, wordt gretig genomen. Na de aanslag krijg ik twee zware klappen terug en de vis blijft diep.

Fer, dit kan wel eens een grote fluister ik mijn vismaat in. Oke,… rustig, ik draai alle hengels in en hou de vis diep, hoor ik mijn vismaat nog vertellen. Voor de rest hoor ik niets meer en ben in opperste concentratie.

 

Ze komt diep onder de boot door, ik weet haar terug te sturen en ze komt naar de oppervlakte en langszij. Oei! Deze is dun gehaakt, pak het net maar…! Met een snelle beweging weet Fer de vis moeiteloos te landen. Ja, dit is een aardige dame en gaat zeker de meter halen.

 

Het meetlint wijst 104 cm aan, knappe vis en mijn eerste meter van dit seizoen is een feit.

 

 

Even netjes terug zetten en de dame is weer terug in haar element, zoals het hoort.

 

Voor ons zit de ochtend erop, en zoals het compromis was gesloten keerden we huiswaarts.

 

Kees