PikeXL is gestart in september 2008.   

 

Het plan was om niet te ver uit de buurt te gaan vissen, dit ivm afspraken die we aan het thuisfront hadden gemaakt. We hadden allemaal  wat wij noemen een vrouwenmiddag. Mijn boot bleef voor de verandering eens op stal en ik zou eens lekker lui instappen bij Roland. Zoals gezegd niet ver uit de buurt dus kozen we voor Alkmaar. Een beetje kanaal, grachten en singels. Lekker hoor, van huis gaan en binnen een half uurtje vissen. Boot lag zoals gebruikelijk vlot te water. De temperatuur was weer even wennen met zo'n nachtvorstje, maar dit zou snel veranderen met het zonnetje erbij.

 

Yur was ook van de partij met zijn zoontje Wes. Oke, hier waren we in eerste instantie niet zo heel gelukkig mee. Hij heeft namelijk wel eens de gewoonte om volwassen kerels te kakken te zetten als het om vissen gaat. Dit was vandaag iets anders,het was gewoon ronduit taai. De eerste 2 uur geen rammeltje gehad op een van de hengels.

In zo een geval heb je maar 2 opties: de 1e - gewoon je best doen met vissen en de 2de -  er vooral een gezellige dag van maken. In dit geval begonnen we met de 2de optie, bij jullie ondertussen wel bekende opwarmer.

 

 

Voor ons een borrel en voor de kleine een warme bak erwtensoep.

Na deze welkome onderbreking werd het nu wel een beetje tijd om aan de 1e optie te gaan werken; vissen vangen. Toch maar singels en andere binnenwatertjes proberen en ja hoor, de eerste kleine snoeken begonnen zich te vergissen in wat nou echte aasvis was en wat neppers waren. Jammer genoeg bleef het maar bij 2 snoekjes die zich vol overgave op de Bas Harasser 8 en de Revo 7 inch slow fall Perch doken.  Daarna bleef het stil lang stil. Na een broodje en goed overleg toch maar weer voor het grotere water gekozen. En daar kwam ik dus die oude bekende tegen.

 

 

Ze was nog steeds net zo lelijk als de eerste keer, maar nu wel wat aangekomen.

En ze maakte ook precies de zelfde fout als de laatste keer, namelijk mijn shad clone proberen te

molesteren. Toch blijft het een mooi gegeven, dat ze met deze handicap haar gewicht toch weer op winter sterkte kan krijgen.

 

 

Na de foto snel weer in haar element en met een paar flinke klappen van haar staart mij nat achterlatend, want haar staart mankeerde niets, dat werd mij wel duidelijk. Toen ik haar weg zag zwemmen, dacht ik bij mezelf misschien tot de volgende keer meid. We hebben nog een klein uurtje doorgevist in de hoop, dat nog een van dames zich zou vergissen, maar helaas was dit niet het geval. Dus na het traileren en spullen opruimen nog even nagepraat over wat we nu goed of fout hadden gedaan. Het zelfde antwoord als altijd, wij hebben niks fout gedaan, ze hadden er gewoon niet veel zin in.

 

Zo, allemaal in de auto en naar onze andere afspraak; onze eigen meiden.

 

 

Ferry