In deze rubriek worden van onze teamleden en door gasten de vangstverslagen geschreven.

 

U kunt op deze verslagen reageren!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 Verslagen:

 

Zoals gebruikelijk dat licht nerveuze onderbuikgevoel. Slecht slapen, ook door de hitte, maar vooral toch ook die bijna kinderachtige spanning. Wat zal deze kleine clone op het grote  water gaan opleveren? Meerdere metersnoeken verstoren mijn REM-slaap. 04.35 komt het smsje van Kees binnen..Wakr? 04.36 Benjalklaardan? sms ik terug, mijn ogen nog uitwrijvend. 04.37 Jep!. Shit, moet ik nog opschieten ook..

Dus gauw de ongesmeerde lunchpakketten de auto ingeslingerd en rond 5.15 rijden we met de net afgebouwde boot van Kees naar onze stek van vandaag. Reis gaat voorspoedig maar eenmaal bij het grote water blijkt een openstaande brug op slot te zitten en is de trailerhelling onbereikbaar. Gauw via de tomtom de dichtstbijzijnde helling gespot en rond 6.30 liggen we een half uurtje achter op schema toch tevreden op het water. Gas erop en rap de verloren tijd inhalen. Boot ligt superstrak op het rimpelloze water en zelfs bij ruim 30 illegale km's per uur kan je rustig aan de hete koffie nippen. Lekker. Eenmaal in positie hebben we er alle vertrouwen in, het is nu nog redelijk koel en de traditionele kippenpoten zijn inmiddels al soldaat gemaakt. De zon begint te klimmen en nu al te prikken. Watertemperatuur ligt rond de 20 graden en dat maakt het allemaal niet makkelijker.

De visvinder schrijft grote scholen aasvis net onder de spronglaag, daar moet de snoek toch ook in de buurt zitten. Het water ligt echter vol met drijfvuil. Hard werkend vissen we de taluds af met de grote shadclones, de two pounder Bulldawg (doe es gek) en, uiteraard, de Babyshadclone in ons eigen Redhead Cbra kleurtje. Dit onderdeurtje heeft de zelfde verleidelijke waggel als zijn grote broer en loopt prima op een meter of 10 achter de boot. Om de haverklap het kunstaas van drijvend onkruid ontdoen gaat stiekem toch een beetje vervelen, maar de aasvis zit er en het is dus een kwestie van tijd denken we vol vertrouwen.

Na anderhalf uur ploeteren veranderen we van tactiek. Langzaam driften we langs de oever waar het dunne windje op staat en vissen we met de Slithers de flink begroeide ondiepten af. Vanaf het rietkantje naar het diepere water toe met die prachtige verleidelijke, ja onnavolgbare actie van deze weedles aasjes kammen we een ruime 500 meter oever secuur uit. Dit moet toch vis opleveren?

Ondertussen begint de koperen ploert zijn naam echt waar te maken en gaan de polootjes maar uit. Geen zonnebrand mee natuurlijk dus hopen dat het lichtbruine onderlaagje opgedaan in het franse land voldoende bescherming zal bieden. Eigenlijk interesseert het ons geen biet, er moet toch vis te vangen zijn.. de vertwijfeling begint toe te slaan en een licht irritatie maakt zich van ons meester. De Slithers verdwijnen zonder succes weer in de koffer en we maken ons op om al trollend naar de volgende stek te verhuizen.

Eindelijk actie.. een stevige tik op de grote Pearl clone van Kees verraadt dat er toch vis actief is. Net achter de haak staan er flinke strepen in de witte staart. Die plakken we wel weer. Niet veel later een zachte tik op de Babyshadclone. Een snoekje van een centimeter of 75 heeft zich verslikt in deze redhead Cbra en heeft de hele BSC (toch nog 20cm) geheel in zijn waffel. Gelukkig hebben we de voorste dreg al weggelaten en is de snoek rap onthaakt. Snel ff een fotootje en snel terug het warme water in. Eventjes goed ondersteunen en met een rustige zwiep van de staart verdwijnt Esox Lucius weer naar de mysterieuze diepten van het meer.  Het vertrouwen is weer terug.

 

Een volgende tik op de grote Shadclone Green Shiner is echter de laatste actie van vandaag. Wederom heeft een snoekje zich proberen te vergrijpen aan de grote clone getuige de winkelhaken die in het staartstuk staan. Weer net achter de haak dus vangen ho maar.

Het begint nu echt heet te worden en op de volgende stek komen we dezelfde hoeveelheden drijvende waterplanten tegen.  Tegen beter weten in gooien we nog even met de slithers maar een veelbetekende blik van Kees zegt me genoeg. Tijd voor een biertje. In de haven lonken de goudgele rakkers. Boot getest, Babyshadclone getest en al met al toch een lekkere lange ochtend op het water gezeten. Die pakken ze ons in ieder geval nooit meer af.

Nog even en dan komt de eerste shipping van de Babyshadclones binnen en hoeven we niet voorzichtig meer te doen. Een stuk kunstaas wat ons, en vele anderen, nog een hoop vis gaat opleveren, dat is ons wel duidelijk.

Laters…

 

Aart