PikeXL is gestart in september 2008.   

 

Ik weet niet wat het is, maar het is taai de laatste tijd, bijzonder taai. De laatste weken voor de ijstijd was het al lastig vissen en nu het ijs eindelijk is verdwenen is het niet veel anders. Een hele dag trollen door ons thuiswater en slechts 1 snoekje van een slordige 57cm op de good old supershadrap. Dat is natuurlijk niet om over naar huis te schrijven.

Maar als ‘t niet gaat zoals ‘t moet, dan moet ‘t maar zoals ‘t gaat… ik geef mezelf een snipperuurtje en duik de garage in. Wat zal ik doen? Ik ben nogal van het experimentele, doe dingen graag net ff anders dan anders. Het miezert een beetje en het waait pittig maar om een of andere reden heb ik een goed gevoel bij grote streamers. Het water is nog koud, graad of 3 en betrekkelijk helder en al het wiebelende-ratelende-duikende-flankende-toeters-en-bellen-aas deed helemaal niks de afgelopen dagen. Dus dan maar het tegenovergestelde; traag, bijna stilstaand te vissen streamers. Geruisloos, alleen wat wapperende bontstrips aan een halve kip…

Het water wat ik op het oog heb is vertrouwd. Een jaar of 5-6 terug hebben we er met de lokale visvereniging een uitzet met pootsnoek gedaan. Met bizarre resultaten, na een half jaar zat de pootsnoek van een centimeter of drie al op 35cm. Volgens de biologen van Sportvisserij Nederland een groeicurve die alleen in optimale laboratorium omstandigheden te halen is. Het water is in ieder geval in topconditie al is de hengeldruk bijzonder hoog en lopen ook hier de reguliere vangsten terug. Prachtig testwater als het om dressuur gaat, dat wel.

De oevers van deze relatief jonge plas zijn nagenoeg allemaal met drie, vier meter brede plasdras-oevers ingericht, naar wens van de ecologische doelstellingen. Dat maakt het vissen met de vliegenlat er natuurlijk niet makkelijker op. Maar laat ik eens gek doen; het waait behoorlijk dus een beetje hengel heb ik sowieso wel nodig. Ik trek mijn 16ft Elnetti #10-11 uit de kast. Ja, inderdaad, een twee-handige zalmhengel die ik ooit voor een zalmtrip naar de Noorse Namsen gekocht heb (vergeefs, want met 6 man slechts 1 zalm in een tropisch warm Noorwegen is natuurlijk ook niet wat je er van verwacht had).

Met een drijvende shootinghead aftma 10 met intermediate tip en een slowsinking poly-leader moet het te doen zijn. Ik gooi het spul achter in de auto en kan niet wachten om met de hengel aan de waterkant te staan. Ik schiet in mijn waadpak en tuig de vierdelige hengel op. Er lijkt wel geen eind te komen aan die stok… De wind is nog sterker dan ik dacht, loopt toch wel tegen 6 beaufort aan. Het overjarig riet staat hoog maar met mijn lange hengel kan ik er zonder problemen overheen gooien.

Met de wind in de rug zoek ik mijn eerste stek; nabij het gemaaltje, een van de hotspots. Ik doop de streamer even een paar keer en knijp de lucht uit de zonkerstrips. Ik breng de shootinghead op lengte en laat de streamer te water. Ik strip nog een paar meter volglijn uit mijn reel om de eerste cast te maken of ik krijg al een klapper(tje) op de streamer. De lijn loopt strak en een jaarling snoekje van pakmbeet 25cm bungelt aan de blauw-witte bucktail-konijnenbont-creatie. Ik heb niet eens aangeslagen en vlak voor mijn voeten schiet de kleine rakker dan ook los. In ieder geval wel duidelijk dat de uitzet van enkele jaren terug voor de nodige nakomelingen heeft gezorgd..

Twee worpen later is het hangen; uit de monding van de duiker heeft een knappe snoek de streamer ook gepakt. De snoek geeft leuke sport en trekt de toch veel lichter dan gedachte hengel goed krom (wat had dat een spektakel opgeleverd met zalm, maar goed, dat komt ook vast nog wel een keer..). Deze felle dame loopt tegen de 80cm en ik schat haar op een drie-jarige, met de groeicurve van de snoeken van de eerste uitzet in het achterhoofd. Zoals gebruikelijk zit de snoek mooi voor in de bek gehaakt, de enkele haak met plat geknepen weerhaak komt makkelijk los en rap gaat de mooie dame terug. De streamer verliest wat glitter en veren en zal er nooit meer zo mooi uitzien als het moment dat ze de vice verliet, maar wat kan dat boeien?

Niet heel veel verder, langzaam de rietoever met de harde wind mee afzakkend, heb ik nog een paar volgers. Ook nu weer een cm of 30, en af en toe een 50-60cm, het kleine spul is duidelijk hyper-actief. Niet veel verder knalt een volgende snoek op dit keer een oranje stukje huisvlijt. Na wat heftige spongen komt deze rakker, een cm of 55 lang, aan de kant. Helemaal over de streamer heen geschoven, zo zie je maar dat een stalen onderlijntje toch zeker geen overbodige luxe is. Deze tweede generatie gaat ook gauw terug naar haar element; drie opeenvolgende jaargangen heb ik vandaag aan de lijn gehad.

Nog een paar volgers die uitermate nieuwsgierig de streamers achter de kont zitten verder hou ik er mee op. Het was maar ff een uurtje, de grotere vierde generatie (die toch echt richting meter en daar overheen gaan) liet het voor nu even afweten maar wat een voldoening na al die dagen krampachtig zoeken naar een visje. Experiment geslaagd, zeker een goed alternatief voor de taaie dagen, zelfs bij slecht weer maar zeker ook als we richting zomer schuiven en de waterplanten al weer bijna aan de oppervlakte komen. De hairy-mary-stijl van binden, waarbij de haakpunt verstopt wordt in een flinke toef bucktail maakt dat je de streamers ook prima weedless door de waterplanten kan vissen. Ideaal voor dit water dus.

Dat gaan we wat vaker doen....

Aart