|
|||||||||||||||||||||||||||||||
|
Vangstverslagen
![]() In deze rubriek worden van onze teamleden en door gasten de vangstverslagen geschreven.
U kunt op deze verslagen reageren!
Verslagen:
Ook Jesse door de metergrens… Een van de laatste dagen van de schoolvakantie.. dochterlief is met vriendinnetje de stad in, Fedde, de jongste logeert bij oma en Jesse wil met pa een nachtje gaan vissen. Normaal gesproken wordt dat een nachtje in de bivvy op karper maar dit keer, bij gebrek aan voorbereiding, wordt het een nachtelijke sessie op snoek. In allerijl een paar sardines uit de vriezer geplukt, stevige karperstok mee en nog wat dropshot-gepriegel voor de schemer.
Aan het kanaal een beetje pielen, het dropshotten wil niet vlotten. Wel kleine tikken maar echte aanbeten komen niet. Tot één flinke beuk waarbij het onderlijntje het begeeft. Tot zover onze pogingen om snoekbaars te vangen. Zelf gooi ik nog even wat met mijn nieuwe setje en de 7inch Clone maar snoek hier aan het net uitgebaggerde kanaal vanaf het kantje wil nog niet.
Dus verkassen naar een dressuurwatertje in de buurt en overschakelen op een andere techniek. Takeltje aan de oude karperstok voor Jesse en zelf tuig ik mijn oude sportex turbospin op. Even afstoffen want doodaasvissen is voor mijzelf toch ook al weer een tijdje geleden. Bovenop de dikke kurken dobbers schuif ik een breekstaafje zodat we bij het schamele maanlicht toch de dobbers goed kunnen zien.
Alles ligt te water en het is een kwestie van afwachten, de lichte stroom in het water verspreidt de penetrante geur van de sardines en zo vissen we zonder zelf mobiel te zijn toch een redelijk groot stuk water af. Ondertussen blijkt mijn EOS450D het na zo’n 15000 foto’s toch eindelijk te hebben begeven, de infrarood laat het afweten en scherpstellen in het donker is er niet meer bij. Op handmatige stand stel ik scherp en een sluitertijd van 20seconden moet een leuk sfeerplaatje kunnen opleveren.
![]() ‘Even 20 tellen stilstaan Jesse!’ roep ik mijn zoon toe, de camera op mijn tas te hebben vastgezet. Dat lukt net, of eigenlijk niet… 15.., 16…, 17…, en bij 18 begint Jesse te huppelen. ‘Snoek, Snoek!’ roept de kleine bink door de stille nacht met een kromme karperstok tussen zijn benen geklemd. Krom tot in het handvat staat de hengel, Jesse driftig draaiend aan de baitrunner. Binnen no-time sta ik in het water en vraag Jesse om me een beetje bij te lichten met zijn hoofdlampje. 'Wat een joekel!' roept Jesse uit als een grote lichte schim vlak onder het wateroppervlak langzij komt schuiven. Met wat wilde klappen aan de oppervlakte begint het erom te spannen. '...Beetje rustig laten gaan... ' instrueer ik Jesse en al gauw komt de lange slanke dame gedwee naar de kant. Met de kieuwgreep til ik haar het water uit. Jesse is er stil van. Meetlintje erlangs en precies 100 centimeters snoek is het nieuwe PR van Jesse wat sinds vorig jaar op 93cm stond. Waar pa zo’n 35 jaar voor nodig had flikt deze vlerk in 12 lentes...
![]() artistiek is t wel!
Snoek is een beetje aan de grote kant, bek vol tanden dus pa mag hem onthaken en terugzetten. Jesse neemt ondertussen de rol van fotograaf over al is dat met een halfwerkende camera natuurlijk onbegonnen werk. Na een korte reanimatie zoekt snoekmadam de diepere wateren weer op.
Maar de nacht is nog niet voorbij, we verkassen een stukje naar een gemaaltje waar ik een paar weken eerder een ruime tachtiger op de Comez in de oppervlakte wist te verschalken. Het water is hier bijna 3 meter diep maar staat vol met waterplanten. Vlak achter de inlaat laat ik de dobbers zakken. Tegen de kadewand is een kleine ruimte vrij van planten en een goede anderhalve meter diep hang ik de sardines in afwachting van..
Wolken schuiven langs de maan en in het stikkedonker zien we alleen de twee geelgroene breekstaafjes oplichten. Ik heb het idee dat de dobbers toch niet helemaal lekker staan en vraag Jesse om even zijn lamp aan te zetten. Mijn dobber staat prima, Jesse zoekt de zijn op.. ‘Papa! weer een snoek!’ En inderdaad, de sardine ligt bovenop de waterplanten die een halve meter onder het oppervlak staan en een ruime meter erachter ligt, nagenoeg onbewegelijk, een knappe snoek, die blijkbaar op de geur is afgekomen. Het licht deert de snoek allerminst. Voorzichtig tik ik de sardine uit de groene broccoli omhoog een stukje dichterbij. Vlak onder onze voeten, een meter of twee lager kunnen we mooi van bovenaf bekijken wat er gebeurt. Zonder een vin te verroeren komt snoekmans langzaam maar zeker iets dichterbij maar blijft een 30cm achter de sardine stilhangen. ‘Let op Jesse…’ een klein tikje met de hengel is genoeg om de snoek te triggeren. Een splitsecond later klapt ze er vol op en staat de karperhengel van Jesse wederom hoepeltjekrom. Ik geef de hengel over en zoek een plek waar we de vis kunnen landen. Jesse schijnt me bij als ik voorzichtig schuifelend de waterlijn opzoek en de inmiddels vakkundig uitgedrilde snoek in zijn nekvel grijp. 87cm voor de statistieken en 2-0 in stand. Ook deze snoek gaat per ommegaande retour en na nog wat gepiel een stukkie verderop houden we uiteindelijk toch maar voor gezien. Pa is kansloos tegen dit jeugdig geweld, het is inmiddels bijna 01.30uur en dan wordt het wel eens wat. Mooi om te zien dat simpele techniek in de oncourante uurtjes op dressuurwater toch nog steeds werkt. Nog mooier om te zien dat de jeugd er ook een hoop lol aan beleeft, een onvergetelijk avontuur staat in het geheugen gegrift...
Pa Aart en Jesse B.
Laatst bijgewerkt op: 30 Oct 2010 at 16:46 Terug naar de vangstverslagen paginaReactiesVoeg een reactie toe.
|
|
Powered by website baker, copyright PikeXL 2008 |
| |||||||||||||||||||||||||||