PikeXL is gestart in september 2008.   

 

Thermo-ondergoed, snowboots en warmtepak aangetrokken, kop op zijn Reinier-Papings vol met vaseline gesmeerd en muts op mijn kluts gezet. We zijn er klaar voor! Boot glijdt te water, we zijn als eerste op het water, spullen aan boord en vissen maar.

Hengels gaan direct overboord, we steken de vaart door naar het grote water. De visvinder schrijft in het eerste stuk helemaal niks, dus we zoeken even verder. We schuimen het 3meter talud af op zoek naar de aasvis. Her en der een stipje op de lowrance maar echt overtuigend is het nog niet. Op de ene hengel een Clone, de ander voorzien van de rEVO 9susp. Roland ongeveer hetzelfde al kiest hij voor de 12inch rEVO. Een monsterlijk groot stuk kunstaas maar er zit hier bijzonder grote vis dus waarom niet? Lijn afgeven wordt wat lastig, de gevlochten lijn vriest langzaam vast op de spoel en het topoog is regelmatig ‘on the rocks’.

Aan mijn neus bengelt een druppel die de rest van de dag niet meer zal verdwijnen. De zon komt op, de temperatuur loopt iets op en schommelt nu net boven het vriespunt. Kraakheldere dag, volop zon en het water kan ook redelijk helder worden genoemd.

We zijn niet de enige gekken, verschillende snoekbaarsboten komen het water op en stuiven vol gas naar hun favoriete stek. Wij schuifelen rustig verder, talud voor talud afstropend op zoek naar aasvis en snoek. We struinen de verschillende haventjes af om te zien of de snoek het relatief warmere water en de beschutting al heeft opgezocht. Zonder resultaat. Ook de betrouwbare zomerse stekken laten het afweten; weinig aasvis en de snoek is (dus) op pad, op weg naar de winterstekken. Die moeten we dan alleen maar zien te vinden, toch?

Aanbeten blijven uit de we wisselen wat kunstaas. Ik zet de Fathead 8inch erop en Roland de BassHarasser 10inch fast fall. De BH10FF blijkt prima te trollen op de gewenste diepte, zo’n 3,5 meter. De fathead loopt wat minder diep dus ik zet er een klein loodje bij. Gewoon op de eerste wartel van de onderlijn. Ook dit rubbertje loopt nu rond de 3,5 meter diep.

Bij een nieuwe steenstort is het dan toch raak, na een dik anderhalf uur trollen. Een snoek heeft de BH10FF firetiger te pakken genomen. Het lijkt een flinke; ze blijft diep en trekt de MI-rod in een stevige curve. Andere hengels worden gauw binnengedraaid en ik sta klaar om het net te pakken, voor de zekerheid. Eenmaal bij de boot blijkt het wat tegen te vallen. De snoek is aan de onderzijde van de kaak gehaakt en ‘slechts’ een 85cm. Maar goed, vis is vis.

Vervolgens blijft het stil, angstvallig stil. We verplaatsen ons van het meer de stad in. De fishfinder schrijft hier duidelijk meer aasvis, rond de 4 meter diepte, dus we geven onszelf goede kansen. Ons hele assortiment passeert de revue. Helaas. We schakelen over naar de sardines die ik voor deze gelegenheid heb meegenomen. Op het iets toegenomen windje laten we ons langs de rand van de vaargeul onder de brug door driften. Ik met een sardine onder een dobber op een meter of drie en op de fireball vlak boven de bodem, Roland met een ratelplug of flinke shad al verticalend. We maken een paar veelbelovende driften maar geen succes. Ze willen gewoon niet. Ook dat kan, wel jammer dat het nou net weer moet gebeuren wanneer ik nou eindelijk weer eens in de boot kon zitten.

Op de weg terug komen we de snoekbaarsvissers weer tegen. Met 6-7 boten liggen ze allemaal in hetzelfde putje. Rond 12-13 meter diep volop aasvis en her en der een grotere schim op de fishfinder. Maar ook deze vissers hebben het zwaar. Af en toe gaat een hengeltje krom op een scholenbaars en slechts 1 knappe snoekbaars zien we aan de oppervlakte komen. Die gaat na een fotootje netjes terug. We doen nog een poging tegen beter weten in; als de kleine snoekbaars jaagt liggen de grote snoeken stil. Een paar langzame drifts over de zandput, met een sardine vlak tegen de bodem…helaas. Het iele zonnetje zakt langzaam richting horizon en de temperatuur keldert stevig. De lijnen worden weer hard en we houden het voor gezien. Flink rozig en met een blos op de wangen traileren we de boot. Drukte van belang bij de helling, iedereen gaat gelijktijdig het water af.

Het monster van Loch Nel laat nog even op zich wachten, en da’s mooi, zo blijft het water zijn aantrekkingskracht houden…

Veel plezier met het ijs-vissen!

Aart - PikeXL fishing team