PikeXL is gestart in september 2008.   

 

Eindelijk..na de vistrip met onze Amerikaanse leveranciers was het er eigenlijk nog niet van gekomen, een dagje serieus vissen met Kees. Beursen, vakantie en allerhande drukte..het kwam er gewoon niet van. Ondanks de barre weersvoorspellingen met veel regen en af en toe onweer gaan we gewoon het water op. Roland gaat ook mee, bij hem stapt Bernard van Zunnebeld Hengelsport Zwolle in de boot, een reeds lang lopende afspraak. Dus het bekende ritueel volgt; verzamelen bij de benzinepomp, bakkie slootwater naar binnen gieten en aanrijden op de trailerhelling. Waar Bernard, ook keurig op tijd, aanschuift. Het weer lijkt mee te vallen, op een paar spatjes onderweg na is het droog al trek ik voor de zekerheid mijn waadpak maar aan. Ademend goretex dus mocht het wat warmer worden zal ik me toch niet kapot zweten.

Vol goede moed varen we de plas op, in de hoop dat de waterplanten inmiddels wat lager staan en we redelijk normaal op onze manier kunnen vissen. Wat er, het water kennende, kort gezegd neer komt op trollen met pounders bulldawgs achter de boot en in de handhengel wat variatie met Bassharassers, Revolutionshads en ander aantrekkelijk spul. Zoals gebruikelijk in de wat grotere maten want we gaan als vanouds voor ‘die ene grote’. Ook Bernard, nog niet echt een fan van het grotere kunstaas gaat mee in deze strategie, de metergrens moet door hem tenslotte toch ook een keer geslecht worden.

De windkant krijgt voldoende aandacht. Trollend op 3-4 meter diepte op het talud tussen de oeverzone en de zandwinning speuren we naar aasvis en de daar onderstaande snoeken. Mijn portable fishfinder staat aan mijn voeten, een handigheidje zodat ik nu niet steeds om een hoekje op het scherm van Kees moet proberen te kijken. Het voelt goed, wind trekt een beetje aan en links en rechts van ons trekken zware regenbuien over het land. Wonderwel blijft het ons bespaard. Na anderhalf uur trollen is het nog steeds droog, ook qua visvangsten. De inzakkende barometerstand krijgt de schuld tijdens ons Jägermeisteroverleg. De tactiek hebben we dan inmiddels al aangepast.

Van het talud zijn we opgeschoven naar de ondiepte, 2-3 meter diep, vol waterplanten. De bulldawgs ditmaal in de handhengel en achter de boot, een meter of 30, de slowfall revo’s. Kees een 9 inch en ik de 12 inch. We gaan tenslotte voor grote vis. De revo’s zwemmen vlak onder de oppervlakte en daar heb je dus geen omkijken naar (hoewel je natuurlijk altijd met een schuin oog..jeweetwel). De handhengel is regelmatig voorzien van een groene pruik, je bent eigenlijk continu bezig om je kunstaas schoon te houden. Voor de bulldawgs heb ik een weedless constructie in elkaar geknutseld. Het vergt nog wat aanpassingen, is tenslotte een eerste versie, maar de eerste bevindingen zijn wel positief, het haakt toch minder vuil dan zonder en zo krijg je toch meer vistijd.

De borrel glijdt makkelijk naar binnen maar we zijn gekomen om te vissen en stilliggend in het riet vang je zeker niks. Dus stug doorhalen en gaan met die banaan. We verkassen langzamerhand naar een andere stek en stievelen af op de kleine sluis die ons naar het andere peil moet brengen. Vlak voor de sluis hebben we eindelijk de eerste aanbeet. Ik loop wat te pielen met mijn 10inch fastfall bassharasser Hitch, in het heldere water kan ik mooi zien hoe je al trollend dit toppertje nog meer actie kan geven door wat onregelmatige tikken met je hengel te geven. “Mooie flankende actie zo”, mompel ik tegen Kees wanneer op hetzelfde moment een leuke snoek haar schot waagt. Natuurlijk tik ik de BH net voor haar neus weg. “Shit!” roep ik tegen Kees, ”ik mis er één” en wil net met mijn handen aangeven hoe groot ik dacht dat ze was als ik in mijn ooghoek de hengel van Kees krom zie trekken. K*t, het zal toch niet? Maar natuurlijk, de dame in kwestie, toch al op oorlogspad, is doorgeschoten en heeft de DD van Kees als het enige juiste alternatief voor de BH uitgekozen.

Wild klappend komt ze langszij, waarbij ze de DD bijna van haar dubbele staart ontdoet. Deze leuke 80-er gaat weer terug, een gevalletje Mendit achterlatend. Gerechtigheid denk ik dan maar, al gun ik Kees natuurlijk alle vis van de wereld, het is toch leuker als je ze zelf vangt. Maar goed, this is the story of our lives, so… Who cares?

We pruttelen het sluisje door en onder de eerste spetters varen we naar de volgende plas. Midden in het dorp gaan de aasjes weer te water en begint Thor zijn eerste serieuze signalen af te geven. In de verte flitst en rommelt het wat en het miezerige regentje verandert terloops in iets wat richting pijpenstelen gaat.

Natuurlijk hét moment voor Bernard om eens in zijn hengel te gaan hangen. Bij het rondje om de fontein (alsof er nog niet genoeg water valt) knalt een knappe snoek op de handhengel die met een Fatso behangen is. Wij houden natuurlijk niet zo van vreemdgangers maar een mooi aasje blijft het natuurlijk wel ;). Vanuit mijn regenjas probeer ik nog wat platen te schieten en de boel enigszins droog te houden. Dat lukt maar ten dele. De vis meet uiteindelijk 95cm, een mooie maat maar weer net-niet-die-meter waar Bernard al een tijdje op aast…

Kees en ik besluiten de regen te ontvluchten en op zoek te gaan naar wat servetjes om de Eos wat op te drogen. De godin van de dageraad (voor intimi; de zus van zonnegod Helios en maangodin Selene) legt het vandaag toch echt even af tegen de waterval van Thor. Over de schouder van Kees zie ik Bernard al weer met een kromme hengel staan. De wetcam gaat echter even voor en het gas gaat er op richting jachthaven.

De camera droogt inmiddels wel wat op en het bittergarnituurtje staat al te dampen op tafel als Roland en Bernard ook binnendruppelen. 94 cm bleek de tweede vis te zijn, direct na het opstarten was het weer meteen hangen. En dus weer net-niet-die-meter. Maar knappe vis, laten we wel wezen.

Onder genot van de goudgele rakkers wordt de DD op de operatietafel gelegd. Even Menditten en drie bitterballen later is ze weer ZGAN en kan ze zo weer aan de speld. Zo hebben we even wat afleiding om straks weer vol concentratie verder te vissen.

Simpel slepen met kunstaas is het immers nooit. Gelukkig droogt het buiten ook weer op en 3 vissen in het laatste half uurtje, dat geeft hoop voor de rest van de dag. We struinen de plas af, heel veel waterplanten, dus al driftend gooien we ons een arm uit de kom. Spinnerbaits, slowfall BH’s, kleinere (7inch) revo’s, noem maar op. Helaas, de weersgoden zijn ons nu gunstig gezind, het zonnetje komt zelfs weer door, maar alle inspanningen ten spijt.. geen snoek meer gezien. Zo gaat het ook wel eens…

Aart