Vissen met Thijs, PR voor Kees
Posted on 28 Oct 2009
Vangst verslagen >>

Zondag 18 oktober, op pad met Thijs van der Sanden.

Flarden mist hangen boven het wegdek, met een graad of vier boven nul is een van de eerste koude nachten en het relatief warme water van de plas daar debet aan. Een eenzame, ons tegemoet komende brommer met iets te felle koplamp maakt het me wat lastig. Wat doet zo’n idioot zondagsochtend vroeg hier überhaupt? Het is even zoeken naar de trailerhelling. Voor ons een nieuw water dus ik moet me even oriënteren. Vandaag gaan we met Thijs op pad. Hij kent het water, heeft hier al verschillende knappe vissen gevangen maar ons van tevoren gewaarschuwd dat het niet makkelijk zou zijn. Geen probleem, is juist een uitdaging.

Het zonnetje prikt zachtjes door het lage wolkendek als wij als een van de eersten bij de trailerhelling aankomen. Boten gaan te water als ook Thijs een klein kwartiertje later aankomt. Na regelmatig mailcontact en een paar telefoontjes schudden we elkaar de hand voor de eerste ‘live’-kennismaking. Met een gezamenlijke passie gaat dat makkelijk en ontspannen al moet je natuurlijk nog even zien hoe je het een hele dag met z’n twee in een boot uithoudt. Van de mist heeft Thijs geen enkele last gehad. Zo zie je maar hoe snel de omstandigheden kunnen veranderen.

Met enige verbazing dat wij hier nog niet eerder hebben gevist buigt Thijs zich met ons over de kaart van de plas. Genoeg water in de buurt dat we wel goed kennen maar dit is weer een nieuwe ervaring. Thijs is zeker de lulligste niet, visser in hart en nieren en zet in een korte introductie de tactiek voor deze dag uiteen. Uiteraard had ikzelf de topografische atlas al bestudeerd (deel van mijn vak als landschapsarchitect, ik kan natuurlijk ook niet anders) en toets mijn theoretische kennis aan de praktijkervaring van Thijs. Dat gaat aardig gelijk op, matched goed met elkaar dus gauw ook de boot van Thijs te water om daad bij woord te voegen.

Het is nog even wachten omdat een net aankomende joker snel zijn trailer voor de helling in zijn achteruit gooit en zijn bootje pontificaal voor onze neus te water laat. We halen onze schouders maar op. Het wordt in ieder geval een drukke dag met flink wat boten op het water. Ons vertrouwen in het meegebrachte kunstaas is echter groot, genoeg materiaal voor handen waar meeste snoekvisser (nog) niet aan durft te komen. Big bait, big fish is niet voor niks onze slogan. Bulldawg pounders en two-pounders, grote rEVOLUTIONshads (nee…9 en 12 inch, die echte grote!) en uiteraard de shadclones in alle kleuren en maten worden aan boord gehesen. Gaan met die banaan.

Thijs blijkt een echte babbelaar. Praat graag en ronduit over zijn passie. ‘T is als rasechte noordhollander natuurlijk wel even wennen aan die zachte g maar hé..iedere gek zijn gebrek, vanzelluf? Ik begin hem ervan te verdenken dat hij al die mooie snoeken het aas in de bek lult. Het ijs is al snel gebroken (als het er al was) en al ouwehoerend vissen we de oevers van de plas af. Mooie onregelmatige bodem, velden fonteinkruid en kraakhelder kraanwater. We trollen ons aas op een ruime twee meter boven de duistere diepten van het meer. Het water is kalm, erg kalm en liever hadden we wat wind en een kleine kabbel op het water. Na wat heen en weer varen besluiten we de oevers nauwkeuriger uit te kammen en al werpend doen we hetzelfde traject nog een keer. Met de fronttroller aan (weer een nieuwe ervaring..werkelijk prachtig vissen zo) schuifelen we rustig langs de oever en vissen van pak’mbeet anderhalve meter diepte tot een meter of vijf onder de boot.

Jerkbaits, swimbaits, de grote rEVOLUTIONshads en de felle actie van de 7inch chatterbaits worden afgewisseld met groot zacht plastic. Dikke shads tot en met de Bulldawg pounder aan toe krijgen een tijdelijke doop. We doen ons best, doen niks fout (toch?) en kunnen vanavond de sportschool wel achterwege laten.

De lowrance schrijft sporadisch aasvis. We hebben nog geen grote scholen en naastliggende bananen kunnen spotten en besluiten ons geluk verderop te beproeven. Maar ook hier is het kommer en kwel. Een belrondje naar de andere boten laat hetzelfde beeld zien. Alleen Roland heeft een enkele 80+ weten te verschalken aan de chatterbait die bij een kilometer of 4 per uur ook prima te trollen blijkt. De dag glijdt langzaam aan ons voorbij. Geen stootje, geen vis te zien. En ze zitten er echt, zonder twijfel. Ze doen het alleen niet vandaag. Maar de moed geven we natuurlijk niet op. Hoe vaak is het niet zo dat een slechte dag uiteindelijk wordt bekroond met die ene hele mooie grote vis? Als de kleine snoeken het laten afweten zijn de grote dames actief. En die liggen zelfs in een mooie plas als dit niet voor het oprapen. En dat is maar goed ook.

De gebruikelijke borrel is aan ons voorbijgegaan, maar gelukkig ben ik degene die de kippepoten op chilisaus heeft gezet. Met enig aandringen krijg ik ook Thijs zover eens toe te tasten nadat Kees en Ger al langszij waren gekomen om hun portie op te eisen. Die Bourgondische inslag is blijkbaar niet aan iedere zuiderling aan het DNA gebonden. Fanatiek doorvissend peuteren we iedere veelbelovende stek af. Trollend en werpend af en toe een doffe tik maar of het nou echte aanbeten zijn is niet duidelijk. Een paar flinke winkelhaken in mijn pounder geven aan dat er toch wel vis actief is geweest, helaas precies tussen de haken. Thijs krijgt geen enkel stootje (..dat is me nog nooit overkomen..) en de boot ligt vol met kunstaas dat een poging heeft mogen ondernemen.

Voordeel van dit soort taaie dagen is dat je de hele trukendoos open haalt. Zo heb ik nog wat nieuwe aasjes kunnen uitproberen. De Jimmy, een 14inch fel oranje zacht plastic tube met slither-staart bijvoorbeeld. Voor dit heldere water natuurlijk niet de meest optimale kleur maar de actie liegt er niet om. Vanaf de kant al eens eerder getest maar in die situatie hopeloos door de relatief zware kop. Vissend vanuit de boot echter een prima optie, gooien naar de ondiepte en vissend naar de boot toe kan je het hele talud afvissen en met een jerkende hengelactie er mooie bewegingen uit halen. In de juiste omstandigheden, met de juiste kleurstelling een absolute kanshebber voor grote snoek (en/of meerval).

Ook de Superfreak van Musky Innovations en de 12inch kanjer van een slow-sinking rEVOLUTIONshad worden aan de speld gehangen. Groot ondiep lopend aas voor grote vis voor zomerse omstandigheden wanneer de snoek ze van de diepte komt ophalen. Dat is vandaag, ondanks het mooie weer, helaas niet het geval. Rond een uur of half drie komt het verlossende telefoontje van Kees. Met een semi-dronken Schots accent brabbelt hij wat aan de andere kant van de lijn. Voor mij een duidelijk teken, er is daar whisky gedronken, een goede traditie in ons team bij het vangen van een meter snoek..… 

Van het talud af trollend, van twee tot zo’n vijf meter diepte, heeft een kapitale vis zijn pounder te grazen genomen. Het bevestigt de tactiek die Thijs en ik de hele dag al volgen.  Van de Walley-pounder steekt alleen het ondeugende koppie er nog uit, een ruime 40cm rubber is bijna geheel verdwenen in die machtige muil. 113 meet het nieuwe PR dat met een centimetertje opgeplust is. Een mooie stijlvolle dikke dame, prachtig van kleur. Die ene vis die een taaie dag als dit goed kan maken, die ene vis waar we allemaal (ieder voor zich natuurlijk) op hoopten. De nagelnieuwe Bulldawg is gruwelijk mishandeld, mist een deel van zijn staart en is zelfs met het magische goedje Mendit niet meer te herstellen. Maar wat zou dat als dat een PR oplevert?

Stug vissen we door, wetende dat die grote dames er echt wel liggen, wetende dat onze tactiek klopt, wetende dat we niks fout doen maar gewoon de pech hebben die ene vis nog niet te hebben ontmoet. De GPS laat een mooi spinnenweb zien. Er is haast geen plek op de plas die we niet bevist hebben.  Het is een kwestie van tijd, door blijven gaan tot het bittere eind. We zijn eendrachtig in die gedachte en trekken door. Misschien wel tegen beter weten in.

Terug in haar element, een eerste geslaagde poging met het waterdichte cameraatje van Ferry..is het geen schoonheid?               

Een megagrote banaan op de fishfinder doet ons aan het eind van de dag nog een paar keer omkeren. Boven dertien meter water (!)  blijkbaar omhoog gekomen om onze 3-4 meter dieplopende grote en kleine ernies te komen inspecteren. We proberen het nog even verticalend met ratelpluggen om echt alles in de viskoffer aan bod te hebben gehad maar het mag allemaal niet baten. Thijs is er stiekem goed ziek van, zelf vond ik het wel OK, we kunnen onszelf immers niks verwijten, iedereen kan wel een keertje pech hebben.  Zelfs de laaghartige poging om dan maar een hengel krom te trekken op een in droogpak gevatte duiker is vruchteloos.

Jammer, helaas, weer een ervaring rijker en volgende keer beter. Een dag als dit vraagt tenslotte om een revanche…

Aart Bergsma – PikeXL fishing team

Laatst bijgewerkt op: 18 Nov 2009 at 22:12

Reacties